برو بکس مدرسه اندیشه

<<وقتی که نیستی>>

نمی دانم چرا وقتی که نیستی

همی غمگین و بیمار است دل من

هزاران سبزه می روید به هستی

نروید غیر اندوه از گل من

غروب دلگیرو من تنهای تنها

قوی بغضی نشسته روی نایم

چو میخواهم گریزم زین همه غم

فرو افتاده در عشق هر دو پایم

<<سهم من>>

سهم من زین عشق بسیار است

بیشترین سهم من انتظار است

انتظار در کوچه های نا آشنا

در خیابان های شلوغ شهر

در خانه.در رویا

اتظار همه جا

سهم زین انتظار

هم آغوشی پاییز دز بهار است

سهم من تنهایی و وحشت

سهم من گریه کردن ٬های٬های

سهم من قلبی پر از درد

سهم من٬وای٬وای٬وای

سهم من دویدن در غبار است

سهم او شادی و شور است

سهم او بگریختن از من

سهم او ناز و عشوه وناز٬بر فراز کوه نور

سهم او چیدن گل

اما زین گلشن عشق

سهم من چیدن خار است

سهم من زین عشق بسیار است.